Վերջում տվեք երկու հարց՝ ի՞նչի մասին խոսեցինք հիմա, ի՞նչի շուրջ համաձայնության եկանք

Հետադարձ կապի 5 սխալներ

Վերջում տվեք երկու հարց՝ ի՞նչի մասին խոսեցինք հիմա, ի՞նչի շուրջ համաձայնության եկանք...

1.&nbsp;Հետադարձ&nbsp;կապի սենդվիչ«Սենդվիչ»&nbsp;տեսակի հետադարձ կապը հիմնականում&nbsp;անօգուտ է, որովհետև՝<ul><li>Խաթարում է վստահությունը և դժվարացնում է, որպեսզի մարդը կառուցողական ձևով ընկալի հետադարձ կապը։&nbsp;</li><li>Այն կարող է ընկալվել որպես խաբեություն՝ երբ գովասանքը պարզապես փափուկ նախաբան է իրական քննադատության համար։ Ավելի արդյունավետ մոտեցում է՝ բաժանել երկու միտքը կամ օգտագործել «և»՝ երկու ճշմարտությունն էլ միաժամանակ պահելու համար։ Օրինակ՝ «Դու լավ ես ղեկավարել այդ նախագիծը, և կարծում եմ՝ կարող ենք բարելավել ժամանակացույցի հաղորդակցումը»։ Այս դեպքում պահպանվում է գովասանքի ամբողջականությունը՝ միաժամանակ հրավիրելով աճի։</li><li>Մարդիկ կենտրոնանում են կամ դրականի, կամ «բացասականի» վրա, ուստի ուղերձի կեսը կորում է։</li><li>Մարդիկ սկսում են մտածել, որ դուք գովասանք եք տալիս միայն այն ժամանակ, երբ դրան պետք է հաջորդի «բացասական» մեկնաբանություն։</li><li>Այս պարագայում գովասանքը թվում է ոչ անկեղծ։</li></ul>2.&nbsp;«Բայց» ասելը<ul><li>Սա ամենատարածված թակարդներից մեկն է, որովհետև մարդիկ հաճախ այն չեն նկատում։</li><li>«Բայց» բառի օգտագործումը հետադարձ կապում նուրբ, բայց հզոր սխալ է, քանի որ այն ակամա չեղարկում է այն ամենը, ինչ ասվել է դրանից առաջ։</li><li>Օրինակ՝ «Դու հիանալի աշխատանք ես կատարել, բայց…» լսողին հուշում է, որ գովասանքը պարզապես նախաբան էր քննադատության համար։</li><li>«Բայց»-ը առաջացնում է պաշտպանողականություն և խաթարում է վստահությունը։ Մարդիկ հաճախ չեն գիտակցում, որ այս բառը հեռադարձ կապը դարձնում է վնասակար. այն ավելի շատ հիշեցնում է խաբեություն, քան անկեղծ և հավասարակշռված հետադարձ կապ։</li><li>«Բայց»-ը փոխարինելով «և»-ով&nbsp;կամ գովասանքն ու քննադատությունը տարանջատելով՝ հնարավոր է հետադարձ կապը դարձնել ավելի անկեղծ և հեշտ ընկալելի։</li></ul>3.&nbsp;Բացասական էմոցիաներ արտահայտելը<ul><li>Բացասական զգացմունքներ կիսվելը հետադարձ կապի ընթացքում բարդ է, բայց ոչ լիովին սխալ։ Կարևորը՝ ինչպես և ինչու եք կիսվում բացասական էմոցիաներով՝ եթե արվում է անզգույշ,&nbsp;կարող է թվալ որպես մեղադրանք&nbsp;կամ զրույցի կենտրոնացումը տեղափոխել հետադարձ կապ տվողի վրա՝ փոխարենը օգնելու մյուսին աճել։</li><li>Եթե արվում է մտածված, զգացմունքային արձագանքի կիսումը կարող է իրականում ամրապնդել վստահությունն ու հստակությունը։</li><li>Եթե մենք արտահայտվում ենք ուղիղ, սակայն հարգանքով,&nbsp;ապրումակցելով&nbsp;և հետաքրքրություն ցուցաբերելով՝ ապա դիմացինը տեսնում է իր գործողությունների ազդեցությունը՝ առանց իրեն հարձակման ենթարկված զգալու։ Այն փոխում է զրույցը՝ դատողությունից դեպի կապի հաստատում։</li><li>Պետք չէ ճնշեք ձեր զգացմունքները, սակայն նաև պետք չէ դարձնել դրանք զենք և իշխելու միջոց։</li></ul>4.&nbsp;Մի սկսեք «ինչու»-ով<ul><li>Հետադարձ կապը «ինչու» հարցով սկսելը կարող է հնչել որպես հարցաքննություն։ Նույնիսկ եթե նպատակը հետաքրքրությունն է, դա հաճախ առաջացնում է պաշտպանողականություն, հատկապես երբ մարդն արդեն իրեն խոցելի է զգում։ Օրինակ՝ «Ինչու՞ դա այդպես արեցիր» հարցը կարող է հնչել մեղադրական, կարծես կա մի ճիշտ պատասխան, որը նա բաց է թողել։</li><li>Այն մարդուն դնում է ճնշման տակ և ուշադրությունը սովորելուց տեղափոխում է արդարացման։ Փոխարենը փորձեք ասել՝&nbsp;«Կարո՞ղ ես ներկայացնել, թե&nbsp;ինչպե՞ս&nbsp;ես մտածում»&nbsp;կամ «Ի՞նչն էր քեզ մղել այդ ընտրությանը»։ Այս հարցերը բացում են ինքնավերլուծության դուռ՝ առանց դատված լինելու զգացողության։ Նպատակը հասկանալն է, ոչ թե անկյուն դնելը։</li><li>Ձեր «ինչու»-ն կարող է հնչել ձեր տրված հարցերում, բայց այն չպետք է լինի առաջին բառը։ Այն կարող է հայտնվել վերջում, բայց ոչ երբեք՝ որպես մեկնարկային արտահայտություն։ Օրինակ՝&nbsp;«Նկատում եմ, որ ուշանում ես, կարո՞ղ ենք քննարկել պատճառները»։ Եվ հետո իսկապես անցնել պատճառների և հետագա քայլերի քննարկմանը՝ առանց «ինչու» հարցը հնչեցնելու։</li></ul>5.&nbsp;Ավարտել առանց հստակության<ul><li>Ավարտել հետադարձ կապը՝ առանց փոխադարձ հասկացողությունը հաստատելու, տարածված և թանկարժեք սխալ է։ Երբ զրույցն ավարտվում է առանց հստակության, դատողություններն են լրացնում բացը՝ հաճախ հանգեցնելով շփոթության, վիրավորանքի կամ անգործության։</li><li>Հետադարձ կապ տվողը կարող է կարծել, թե հստակ է արտահայտվել, մինչդեռ ստացողը կարող է չհասկանալ՝ ինչ պետք է փոխի, ինչու է դա կարևոր, կամ ինչպես առաջ շարժվել։&nbsp;</li><li>Պարզ մի հարց՝ օրինաի «Ի՞նչ ես տանում քեզ հետ այս զրույցից»՝ կարող է փոխել պահը։ Այն ապահովում է համահունչություն, հրավիրում է հարցերի և ընդգծում, որ հետադարձ կապը երկկողմանի զրույց է, ոչ թե մենախոսություն։ Հստակությունը՝ բարություն է։</li><li>Ուստի՝ միշտ հարկավոր է ավարտել հետադարձ կապը հստակ փոխըմբռնմամբ։&nbsp;</li></ul>Վերջում տվեք երկու հարց՝<ul><li>Ի՞նչի մասին խոսեցինք հիմա։</li><li>Ի՞նչի շուրջ համաձայնության եկանք։</li></ul>

Հետադարձ կապի 5 սխալներ

առավել ընթերցվող